Lumaktaw sa pangunahing content

Sino Nga Ba Ang Sanggano

(Para sa mga biktima ng Pablo na binibiktima pa ng gobyerno)

I

Matagal na kaming nagtitimpi,
bago pa dumating si Pablo.
Matagal na kaming nangingimi,
bago pa manalakay ang delubyo.

Ang sabi niyo kami’y sanggano,
mga kawatang basag-ulo.
Ang sabi niyo kami’y nanggugulo,
sa “tuwid na daan” nitong gobyerno.

Ang sabi naman nami’y Putang Ina ‘Nyo!
Kami ang sinasanggano.
Kami ang binasagan ng ulo.
Kami ang dinudusta ng tampalasang gobyerno.

Dantaon na kaming sikil,
Daan-daan na rin ang pinatay sa amin.
Ngayon kami ay umaangil,
may gana pa kayong kami’y kutyain?

II

Kami ang mga Lumad,
na inagawan ng lupang pamana.
Unti-unti kaming kinaladkad,
sa kasuluk-sulukang gubat at tumana.

Ang lupa nami’y ninakaw,
upang konsesyon ng mina’t troso’y pagbigyan.
Itinaboy kaming parang langaw,
upang plantasyon ng saging at pinya’y payagan.

Kami ang mga magsasaka,
na dantaon na ring binusabos ng dusa.
Lupang para sa amin,
kinamkam ng mga kompanyang sakim.

Dantaon na ito, tandaan niyo.
Kayong nasa gobyerno.
Ang mga pandarambong na ito,
pawang may basbas ng mga pangulong hunyango.

Ang sabi nga ng matatanda,
salop ma’y napupuno rin.
At dahil kami’y punong-puno na,
marapat lamang na pang-aapi’y kalusin.

Ngayon, matatawag bang sanggano,
kaming pinagkaitan ng pangarap?
Masasabi bang pang-gugulo,
ang pagsungkit sa hustisyang aming hanap?
Mga etiketa:

Mga Komento

Mag-post ng isang Komento

Mga sikat na post sa blog na ito

HOW TO MAKE MALUNGGAY TEA | HOMEMADE MORINGA TEA

Paano Ba Gumawa ng Tsaang Malunggay / Homemade Moringa Tea Karaniwan nang makita ang puno ng malunggay sa mga bakuran ng bahay, lalo na sa mga probinsya. Madali kasi itong itanim at patubuin. Hindi rin nangangailangan ng matinding pag-aalaga ang punong ito. Kahit iwan mo lang at diligan paminsan-minsan ay yayabong na siya nang kusa. Sa mga palengke, limang piso hanggang sampung piso ang isang bungkos ng dahon ng malunggay. Dito sa amin, pupunta lang kami sa likod bahay at pipitas ng dahon. Ayos na. Puwede na magluto ng sinabawang ulam na may malunggay. Tulad ng ibang gulay, maraming mabuting naidudulot sa kalusugan ang dahon ng malunggay. Maganda itong ipainom sa may sakit, sa mga sinisipon, sa mga may lagnat. Marami na rin kasing pag-aaral na nagpapatunay na nakatutulong ang malunggay sa pagpapalakas ng katawan. Kaya naman naisipan kong gumawa ng tsaa gamit ang dahon ng malunggay. Madali lang naman gawin ito. Kukuha ka lang ng dahon at patutuyuin. Dudurugin ang pinatuyong daho...
Mag-post ng isang Komento
Read Complete Post

Remembering Jesusa Teodoro Martin (My beloved Lola Nena...)

Today is the 106th birthday of my favorite Lola, Lola Nena.  I am posting here a reprint from our Martin Clan Book about Lola Nena. Lola Nena died when I was in 4th grade, that was way back in 1984.  But I always have vivid memories of her (Lola Nena always cooked sweet delights for us)  Here's the reprint I'm talking about.  I think this was written by my cousin Mayo Uno and his Tatay, my favorite Tito Boy. (Excerpts from the Martin-Teodoro Aklat Angkan...): NENA Jesusa was born on January 19, 1903 in Tondo, Manila . Like Dominador, she was the youngest of two children by Santiago Naguit Teodoro ("Iliong") of Bulacan and Elena dela Cruz ("Enang") of Tondo. The eldest was Sergio ("Ikong"). Jesusa was only six when her mother passed away so her aunt Petra ("Pitang"), sister of her father, brought up the two children up. Santiago 's second wife, Leonora Pantanilla ("Nena"), produced six more children:...
Mag-post ng isang Komento
Read Complete Post

Untitled I

It's not about knowing you when we were there, wandering, in gardens of youthful freedom. What matters is that I've known you, as you are. It's not about seeing you transformed in full splendor palpably radiant and  blinding mortal  eyes. What matters is that I’ve seen you, as you are. It’s not about hearing you, angelic rhythm of imagined voices  wallowing in bitter-sweet laughter. What matters is that I’ve heard you, as you are. It is not about touching you in the deepest  recesses of your uncharted nakedness, utterly lost  in the celebration  of your beauty and passion. What matters most is that I’ve touched you, as you are. It is not about feeling your stormy thoughts and calm contemplations though these are far constellations reached only by stellar signals. What matters most is that I’ve felt you, as you are. ‘Tis not about loving you, sweet rose-p...
Mag-post ng isang Komento
Read Complete Post