Mga Post

Ipinapakita ang mga post mula sa 2012

Ranting about Writing or What Causes Writing Catatonia

Writing web content is an art form. You need to have a certain degree of talent to write engaging and effective content that will interest your audience.

However, writing web content is also skill that can be learned. And like all skills that you've learned, you can easily unlearn web content writing. You can lose your groove, your rhythm, and, eventually, your confidence.

A writer needs to write consistently, with regularity, in order to sharpen and improve his craft. If you will not make it a habit to put your thoughts into a coherent composition, then you will easily fall into the abyss of what I call, writing catatonia.

People say that writers are moody; that they need a muse or an inspiration to get the words flowing. Most writers often nurture this impression. In fact, they cultivate such idea because of a mistaken notion that inspiration is the driving force that propels the creative spirit of every artist.

Writers are artists, there is no debate about that. But you don'…

Ang Tumpak na Pagkilala sa mga Pampolitikang Grupo sa Filipinas

Sa naunang blog post hinggil sa Dikotomiya ng Kaliwa-Kanan, ipinakita na ang bulagsak at iresponsableng paggamit ng politikal na kategorisasyon at ang maling pag-unawa sa konsepto ng pampolitikang ispektrum ay nagpapabansot sa pag-unlad ng kamalayang pampulitika ng mamamayang Filipino.

Masakit mang aminin, mapurol pa rin ang pag-unawa ng mamamayan sa mga umiiral na grupong pampolitika sa bansa. Hindi natuturol ng taongbayan ang mga prinsipyo, paninindigan, plataporma, at programa ng iba't-ibang nagtutunggaling organisasyon, grupo, at partido sa larangan ng politika.

Ang ganitong masaklap na katotohanan ay bunga ng maling interpretasyon ng mass media sa konsepto ng pampolitikang ispektrum at katamaran ng mga kritiko na magsaliksik at ihayag ang tunay na tunguhin ng mga pampolitikang grupo sa Filipinas. Dagdag pa dito, ang pambabansot sa kamalayang pampolitika ng mamamayan ay bunga rin ng sinadya at malisyosong pambabaluktot ng mga di-umano'y eksperto sa politika at ng masidhing…

Using Zoundry Raven Blogging Client

Zoundry Raven is a desktop blog editor compatible with Blogger and other popular blogging platforms. It is an open source project and currently in Beta mode. I'm going to try this software to see if it can simplify and fast track my blogging activities.

Some of the best features of Zoundry Raven include Tabbed Editor, multiple blog support, a simplified interface, and an option for portable blogging. The user interface looks and feels like any common word processor. This could be good for newbie bloggers. The advanced options, however, such as one-click re-publishing, video insert, and ping back tools make this software suitable for power bloggers.

I will try to evaluate the performance of Zoundry Raven after I use it for a couple of weeks. For more details about this desktop blogging client, please visit the official website of Zoundry Raven.

Mga Partylists na Asal Amo

Hindi ko alam kung matatawa o maiinis ako sa inaasal ng 15 grupong partylists sa Mababang Kupulungan ng Kongreso ng Filipinas. Ayon sa mga ulat, pinangunahan ng grupong An Waray ang iba pang mga partylist sa isang di-umano'y "protesta" laban sa partidong Bayan Muna.

Ayon sa An Waray, inaakusahan umano sila ng Bayan Muna (BM) na hindi kabilang sa mga grupong marjinalisado. Itinutulak din di-umano ng BM ang diskuwalipikasyon ng ibang partylists.

Kaya ang ginawa ng An Waray at ng 14 na iba pang partylists: Isinara nila ang kanilang tanggapan, itinaboy ang kanilang mga constituents na humihingi ng tulong, at idinuldol sa Bayan Muna ang mga abang mamamayang nais makakuha ng suporta.

Kakutya-kutya ang ganitong asal. Ipinapakita lamang ng An Waray at ng iba pang grupong partylist na kabatak nito ang kanilang tunay na kulay -- sila ay ASAL AMO. Ang pakiramdam siguro ng ganitong mga grupo ay panginoon sila, na karapatan nilang basta itigil ang pagbibigay serbisyo sa mamamayan.

Dikotomiya ng Kaliwa-Kanan: Isang Pagtutuwid

Unang Bahagi


Kaliwa, Kanan. Extreme Left, extreme Right, democratic Left, Leftist community, at kung anu-ano pang pagkakategoriyang pampolitika na animo'y mga direksiyon sa kalye. Sa agham pampolitika, ang mga katawagang ito ang kumakatawan sa partikular na politikang paninindigan ng isang tao, grupo ng mga tao, o organisasyon. Tinatawag itong political spectrum.

Sa kasalukuyang konteksto ng politika sa Filipinas, naging kapansin-pansin nitong mga nakakaraang araw ang paglitaw muli ng ganitong uri ng pagkakategoriya. Pangunahin na rito ang bulagsak na paggamit sa mass media at sa social media ng katagang "extreme Left."


Pagkukubli sa Relatibismo

Ano ang totoo, ano ang bulaan? Ano ang tama, ano ang mali? Malaon nang sinusuri ng mga paham at pilosopo ang ganitong mga pagtatanong. Laksang literatura na sa etika at pilosopiya ang nagtangkang sagutin at ipirmi ang pagtataya sa totoo at tama o bulaan at mali.

Sa nakararami, ang pinakamadaling landas upang maturol ang tama o mali sa isang bagay, pangyayari, ideya, at iba pa, ay ang pagkukubli sa relatibismo ng tama o mali.

Ang relatibismong ito ang madalas ding gawing silungan ng mga argumentong liberal. Ngunit kung susumahin, ang paggamit ng relatibismo ay maituturing na pag-iwas. Isa itong pag-iwas na maturol kung ano ang tumpak at tama o bulaan at mali sa isang umiiral na konteksto ng bagay, pangyayari, o ideya.

Imahe

Wanbol University Disowns Tito Sotto

Imahe
Wanbol University disowned Sen Tito Sotto, a.k.a Tito Escalera for plagiarizing his speeches in the Philippine Senate. This piece of news was confirmed in an open letter from Wanbol and signed by a certain George Tapia, the vice president for Alumni Relations and apparently, the long lost grandson of Miss Tapia -- the famed professor of Mr. Escalera/Sotto. A copy of the said letter is published below:


Breaking Promises

Imahe
Breaking a promise leaves a bad taste in the mouth. But there is something about a promise that makes us want to break it. I bet everyone has broken a promise at least once in their lives.

Three days ago I made a promise to write at least 100 words a day on this blog. Yesterday, I broke that promise. And it left a very unsavory feeling inside me.

I remember a Danish proverb about eggs and promises. It says that both are easy to break. Hannah Arendt once said that making promises is a uniquely human act. It allows us to order our future.

Unfortunately, humans are supposedly predisposed to break a promise. Take it from the great author and humanist Mark Twain. Somewhere in The Adventures of Tom Sawyer, he contemplated about this uniquely human flaw: that when someone promised not to do a thing, it is actually the surest way for that someone to do that thing.

Well, enough of promises. I guess we just have to stop making them and start doing what we ought to do.

(This post was first publ…

Writing to Satisfy

Imahe
There are times when the urge to write may feel like an itch on the groin that demands scratching.

It must be scratched – whenever, wherever. The urge must be satisfied.

Sometimes, the act of writing may seem primal; a kind of aphrodisiac that brings satisfaction to the senses.

And after everything in the mind has been said and written, the writer will lay spent, exhausted even. But the exhaustion would be tantalizing. It approximates the consumation of an orgasmic event.

Well, these may seem too exaggerated. Thoughts that are products only of a naughty imagination.

But they are real. The feelings can be felt. The urge quenched. But not quite, because after a while, a new arousal will emerge. It will demand attention. And it must be satisfied…

(This was first posted at http://blogging100.wordpress.com/, a blog I intend to abandon.)



Surviving the Revolution - An Essay on Digital Revolution

Surviving the revolution. This is foremost in everyone's mind when talking about the issue of digital revolution. Like every revolution, the digital upheaval ushers in tremendous impact on society. Socio-politico and cultural changes have emerged and affected every fabric of the global community. Old practices and ideas have been discarded and new norms, some constructive and some are not, are being adapted at a mind-boggling rapid pace. The mantra of today is information high-technology. Either you jump in or you fizzle out.


Kumukulo Ba ang Dugo Mo?

Imahe
Kapag lumalabas sa balita ang sinasabing Chinese incursions sa Scarborough Shoal o sa Spratlys Islands, nakamamangha rin ang naglalabasang mga komentaryo sa mga pahayagan, radyo, TV, at lalo na sa mga social media websites kagaya ng Facebook.

Uyayi ng Himagsik by George T. Calaor

Imahe
UPDATE:  George T. Calaor's first book of poetry, Uyayi ng Himagsik, is now available in several formats and ebook shops.  Here are your options:

1. Print Edition at Lulu (Perfect Bound Paperback, B/W): BUY THE BOOK HERE
2. Uyayi ng Himagsik at Smashwords
3. Uyayi ng Himagsik at Barnes and Noble
4. Uyayi ng Himagsik at Sony Reader Store

My friend, George, recently published his first book of poetry, Uyayi ng Himagsik.  It was a compilation of his most militant poems about the "struggle of the Filipino masses for freedom and democracy."
Clearly, it was a revolutionary book.  I will write a comprehensive review on Uyayi ng Himagsik and will publish it here. (See the first chapter review, Paghehele ng Isang Makata: Pagsusuri sa Uyayi ng Himagsik)

Forced Haircut in Schools is Corporal Punishment

Forced Haircut in Schools is Corporal Punishment
(Why This Policy Is Unjust and Violates Basic Child Rights)

Valencia City, BUKIDNON.  The Department of Education (DepEd) has a long-standing policy that governs good grooming. This includes prescribing a so-called proper haircut for male pupils in both private and public schools.  According to Undersecretary Yolanda Quijano, “the prescribed haircut for boys is at least one inch above the ear and three inches above the collar line.” Schools under the supervision of DepEd are required to follow such standard.

Unfortunately, this “haircut policy” has no clear implementing guidelines.  As a general practice, school principals and administrators have the authority to define their own sets of rules on how to implement the policy, including the enforcement of disciplinary actions on erring pupils.

Ganito Naman Talaga ang Dahilan Bakit Naghahanap Ka ng Trabaho

Ang Kartero at Ang Makata

Imahe
Umaangil ang biyulin at tumatangis ang mga kuwerdas ng gitara.  Kinakalabit ng mga ritmo ng tugtuging ito ang mga nahihimbing na alaala.

Una kong narinig ang komposisyong ito mahigit isang dekada na ang nakalipas.  Ipinalabas noon sa telebisyon ang pelikulang Il Postino.  Ala-una ng madaling araw iyon at natapos ko ang palabas nang hindi man lamang ako dinapuan ng antok.

Ang saliw ng musika ng Il Postino ay tila ba yumayakag sa akin na umidlip subalit ang kurot ng mga himno nito ay tumatagos sa puso, tila manipis na pisil ng malamyang kuko na nagdudulot nang hindi maipaliwanag na mga damdamin.  Ang mumunting sakit na idinulot ng musika, bagaman nasa larangan lamang ng imahinasyon, ay mistulang mga patak ng dayap na unti-unting dumadaloy sa isang malalim na sugat.  Kaya naman nanatili akong gising tulad ng prinsipeng lumaban sa mistikal na awit ng ibong adarna.

Matapos ang higit isang dekada, ganoon pa rin ang hampas sa gunita ng mga saliw ng musikang ito.  Matamis at kaaya-aya subal…

Magpi-Filipino Ka Lang, Magso-sorry Ka Pa!

Nainis ako sa panonood ng ikatlong araw ng paglilitis ng impeachment court hindi dahil sa angas ni Cuevas o sa pagkamali-mali ng prosekusyon.  Nainis ako dahil sa isang maikling komento ni Senador Jinggoy Estrada.  Dangan naman kasi, magpi-Filipino lang, hihingi pa ng paumanhin.  Ani Estrada, “humihingi po ako nang paumanhin, dahil magsasalita ako sa sarili nating wika...”

Bakit? Nakakahiya bang magsalita ng Filipino kaya dapat humingi ng paumanhin? Mababawasan ba ang bigat ng iyong opinyon kung Filipino ang wikang gamit? Magmumukha ka bang tanga kung nagpi-Filipino ka? Bakit kailangan mong mag-sorry, nakaiintindi naman kami ng Filipino.  Pinoy naman ang mga kausap mo, kaya wala kang dapat ipagpaumanhin.  Sa katunayan, dapat kang magmalaki Ginoong Estrada dahil ginagamit mo ang sariling wika.

ScribeFire. Again...

Testing ScribeFire, again... Feature - ScribeFire: Fire up your bloggingAbout ScribeFire ScribeFire is an extension for the Mozilla Firefox Web browser, Google Chrome Web browser, Opera Web Browser, and Apple Safari Web browser that allows you to easily post to all of your blogs.