Lumaktaw sa pangunahing content

Bayle

Alas-dos na ng madaling araw. Hindi ako makatulog. Dangan naman kasi ay kainitan ng isang bayle sa di kalayuan. Imbes na iduyan ako ng antok ay kinakabog ako ng mga masisigla’t mahaharot na musikang disco.

Ano ba itong bayle? Para sa mga hindi pamilyar, ang bayle ay isang pasayaw. Ito ang disco sa komunidad.  Halos hindi na ito uso sa malalaking lungsod.  Subalit sa mga baryo, ito’y tampok na tampok pa rin.



Sa pagkakatanda ko, una akong nakakita ng bayle sa Mindoro.  Sa sityo Tadlok iyon sa bayan ng Magsaysay.  Grade 4 pa lang ako noon at nagkataong nagbabakasyon sa palaisdaan ng tatay ko.  Tabing dagat ang Tadlok; baybayin, mabuhangin.  Subalit hindi ito naging hadlang para mag-bayle ang mga tao. 

Payak ang baylehan. Mayroon lang isang malaking trompa para sa kanilang sound system at tatlong gaserang Coleman na nakasabit sa paligid ng “dance floor”. Ayos na ang buto-buto. Talaga namang indak at indayog ang mga mananayaw sa bawat tugtog ng matinis na trompa.  Bata, tinedyer, mga dalaga’t binata, pati na matatanda; lahat ay nakikisayaw at nagsasaya.

Animo’y may sampung kabayong naghihilahan ng lubid sa gitna ng buhanginan ang lugar sapagkat pumapaimbulog ang makapal na alikabok.  Pero hindi ito alintana ng mga tao.  Minsan lang sa isang taon ang bayle. Kailangang magsaya. Kailangang malimutan ang problema.

Kaya naman giling dito, giling doon. Bumabaha ang tuba, lambanog, at ang Fighter syoktong.  Maalinsangan nang gabing iyon pero masaya ang paligid.  Nakisayaw rin kami. Kasama ko ang ilang tauhan ng palaisdaan. 

Ganito ang bayle.  Isa itong halos taunang ritwal sa mga sityo at baryo sa bansa.  Isa itong pagtitipon ng mga mamamayan. Isang piging upang makalimutan panandali ang mga pang-araw-araw na suliranin. 

Sa kawalan ng fiesta sa mga liblib na lugar, bayle ang pantapat.  Bahagi na ito ng kultura sa kanayunan.  At isa ito sa mga nagpapatibay ng samahang pangkomunidad.  Marapat ba akong mainis ngayon? Na dahil sa bayle ay hindi ako makatulog at heto’t nagsusulat pa?

Marahil wala akong karapatang magalit ni mainis man lamang.  Bukod sa wala naman talaga akong magagawa, natutuwa na rin ako at nagkakasiya ang mga taga-baryo.  Ito na lamang ang tanging disco na abot kaya ng bulsa.

Mga etiketa:

Mga Komento

Mag-post ng isang Komento

Mga sikat na post sa blog na ito

Remembering Jesusa Teodoro Martin (My beloved Lola Nena...)

Today is the 106th birthday of my favorite Lola, Lola Nena.  I am posting here a reprint from our Martin Clan Book about Lola Nena. Lola Nena died when I was in 4th grade, that was way back in 1984.  But I always have vivid memories of her (Lola Nena always cooked sweet delights for us)  Here's the reprint I'm talking about.  I think this was written by my cousin Mayo Uno and his Tatay, my favorite Tito Boy. (Excerpts from the Martin-Teodoro Aklat Angkan...): NENA Jesusa was born on January 19, 1903 in Tondo, Manila . Like Dominador, she was the youngest of two children by Santiago Naguit Teodoro ("Iliong") of Bulacan and Elena dela Cruz ("Enang") of Tondo. The eldest was Sergio ("Ikong"). Jesusa was only six when her mother passed away so her aunt Petra ("Pitang"), sister of her father, brought up the two children up. Santiago 's second wife, Leonora Pantanilla ("Nena"), produced six more children:...
Mag-post ng isang Komento
Read Complete Post

Untitled I

It's not about knowing you when we were there, wandering, in gardens of youthful freedom. What matters is that I've known you, as you are. It's not about seeing you transformed in full splendor palpably radiant and  blinding mortal  eyes. What matters is that I’ve seen you, as you are. It’s not about hearing you, angelic rhythm of imagined voices  wallowing in bitter-sweet laughter. What matters is that I’ve heard you, as you are. It is not about touching you in the deepest  recesses of your uncharted nakedness, utterly lost  in the celebration  of your beauty and passion. What matters most is that I’ve touched you, as you are. It is not about feeling your stormy thoughts and calm contemplations though these are far constellations reached only by stellar signals. What matters most is that I’ve felt you, as you are. ‘Tis not about loving you, sweet rose-p...
Mag-post ng isang Komento
Read Complete Post

Action Packed Short Story

I was browsing the web looking for materials for my articles when I stumbled upon an old blog of mine.  I created it sometime in 2007 and it only has 3 posts.  It is one of my blogs that I neglected and it is just there sitting helpless in the blogosphere.  Well, to make a long story short, I found one of my short stories there.  That was my action packed 'ala' Robin Padilla narrative. I copied it (because I lost my hard copy and electronic file) and I will paste it here (I hope the Google Gods will not penalize me for duplicate content; hey, guys, that story was mine too.) So here it is, my Robin Padilla story. Take note that this story is just a figment of my imagination.  Any similarities to actual events, names, etc, are unintended. (Sounds like a movie disclaimer, haha).  I hope you will like this: __________________ I LOOKED AT THE MORNING AND SAW DEATH It was a dawn to remember. That fateful day started just another ordinary early morni...
Mag-post ng isang Komento
Read Complete Post