Lumaktaw sa pangunahing content

Kuyom na Kaluluwa


Kuyom na Kaluluwa

Nawala na sa atin ang dapithapon
Walang nakapansin sa pagniniig ng ating mga palad
Habang nilulukob ng gabi ang sanlibutan.

Tanaw ko mula sa bintana
Ang lagablab ng takipsilim sa matatayog na kabundukan.

Ang kapirasong araw
Ay mistulang baryang pumapaso sa aking kamay.

Naalala kita habang nagkukuyom ang kaluluwa
Sa gitna ng aking lumbay na tanging ikaw ang nakababatid.

Nasaan ka na nga pala?
Sino-sino pa ang naroroon?
Ano ang inuusal?
Kung bakit rumagasa ang laksang pag-ibig sa akin
Sa panahon ng kalungkutan habang dama ko ang iyong paglayo.

Nahulog na ang aklat na palagiang ipinipinid sa dapithapon
At tulad ng hintakot na aso, ang bughaw na balabal ay bumalumbon sa aking mga paa.

Palagi, palagi kang naglalaho sa gitna ng gabi
Tungo sa dapithapong bumabaklas ng bantayog.

Salin ni Jay Pascual 
July 2011


Clenched Soul
 
We have lost even this twilight.
No one saw us this evening hand in hand
while the blue night dropped on the world.


I have seen from my window
the fiesta of sunset in the distant mountain tops.


Sometimes a piece of sun
burned like a coin in my hand.


I remembered you with my soul clenched
in that sadness of mine that you know.


Where were you then?
Who else was there?
Saying what?
Why will the whole of love come on me suddenly
when I am sad and feel you are far away?


The book fell that always closed at twilight
and my blue sweater rolled like a hurt dog at my feet.


Always, always you recede through the evenings
toward the twilight erasing statues.

--Pablo Neruda

Mga Komento

Mga sikat na post sa blog na ito

HOW TO MAKE MALUNGGAY TEA | HOMEMADE MORINGA TEA

Paano Ba Gumawa ng Tsaang Malunggay / Homemade Moringa Tea Karaniwan nang makita ang puno ng malunggay sa mga bakuran ng bahay, lalo na sa mga probinsya. Madali kasi itong itanim at patubuin. Hindi rin nangangailangan ng matinding pag-aalaga ang punong ito. Kahit iwan mo lang at diligan paminsan-minsan ay yayabong na siya nang kusa. Sa mga palengke, limang piso hanggang sampung piso ang isang bungkos ng dahon ng malunggay. Dito sa amin, pupunta lang kami sa likod bahay at pipitas ng dahon. Ayos na. Puwede na magluto ng sinabawang ulam na may malunggay. Tulad ng ibang gulay, maraming mabuting naidudulot sa kalusugan ang dahon ng malunggay. Maganda itong ipainom sa may sakit, sa mga sinisipon, sa mga may lagnat. Marami na rin kasing pag-aaral na nagpapatunay na nakatutulong ang malunggay sa pagpapalakas ng katawan. Kaya naman naisipan kong gumawa ng tsaa gamit ang dahon ng malunggay. Madali lang naman gawin ito. Kukuha ka lang ng dahon at patutuyuin. Dudurugin ang pinatuyong daho...

Remembering Jesusa Teodoro Martin (My beloved Lola Nena...)

Today is the 106th birthday of my favorite Lola, Lola Nena.  I am posting here a reprint from our Martin Clan Book about Lola Nena. Lola Nena died when I was in 4th grade, that was way back in 1984.  But I always have vivid memories of her (Lola Nena always cooked sweet delights for us)  Here's the reprint I'm talking about.  I think this was written by my cousin Mayo Uno and his Tatay, my favorite Tito Boy. (Excerpts from the Martin-Teodoro Aklat Angkan...): NENA Jesusa was born on January 19, 1903 in Tondo, Manila . Like Dominador, she was the youngest of two children by Santiago Naguit Teodoro ("Iliong") of Bulacan and Elena dela Cruz ("Enang") of Tondo. The eldest was Sergio ("Ikong"). Jesusa was only six when her mother passed away so her aunt Petra ("Pitang"), sister of her father, brought up the two children up. Santiago 's second wife, Leonora Pantanilla ("Nena"), produced six more children:...

Untitled I

It's not about knowing you when we were there, wandering, in gardens of youthful freedom. What matters is that I've known you, as you are. It's not about seeing you transformed in full splendor palpably radiant and  blinding mortal  eyes. What matters is that I’ve seen you, as you are. It’s not about hearing you, angelic rhythm of imagined voices  wallowing in bitter-sweet laughter. What matters is that I’ve heard you, as you are. It is not about touching you in the deepest  recesses of your uncharted nakedness, utterly lost  in the celebration  of your beauty and passion. What matters most is that I’ve touched you, as you are. It is not about feeling your stormy thoughts and calm contemplations though these are far constellations reached only by stellar signals. What matters most is that I’ve felt you, as you are. ‘Tis not about loving you, sweet rose-p...