Lumaktaw sa pangunahing content

Magpi-Filipino Ka Lang, Magso-sorry Ka Pa!


Nainis ako sa panonood ng ikatlong araw ng paglilitis ng impeachment court hindi dahil sa angas ni Cuevas o sa pagkamali-mali ng prosekusyon.  Nainis ako dahil sa isang maikling komento ni Senador Jinggoy Estrada.  Dangan naman kasi, magpi-Filipino lang, hihingi pa ng paumanhin.  Ani Estrada, “humihingi po ako nang paumanhin, dahil magsasalita ako sa sarili nating wika...”

Bakit? Nakakahiya bang magsalita ng Filipino kaya dapat humingi ng paumanhin? Mababawasan ba ang bigat ng iyong opinyon kung Filipino ang wikang gamit? Magmumukha ka bang tanga kung nagpi-Filipino ka? Bakit kailangan mong mag-sorry, nakaiintindi naman kami ng Filipino.  Pinoy naman ang mga kausap mo, kaya wala kang dapat ipagpaumanhin.  Sa katunayan, dapat kang magmalaki Ginoong Estrada dahil ginagamit mo ang sariling wika.



Maaaring maraming magtaas nang kilay dahil binigyang pansin ko pa ang komento ni Estrada.  “What’s the big deal,” ika nga.  Subalit napakalaking bagay ng ganitong uri komento dahil may implikasyon ito sa pagtingin natin sa wikang Filipino.  Higit sa lahat, hindi lamang unang beses nangyari ito sa Senado.  Matatandaan na medyo nabalisa o nahiya si Senador Lapid (a.k.a.Leon Guerrero) na makibahagi sa debate higgil sa RH Bill dahil hindi siya makapag-ingles.  Nag-atubili siyang tumayo at magsalita dahil Filipino lang ang alam ng kaniyang dila.  Ibabalik ko ang tanong: magmumukha ka bang tanga kung nagpi-Filipino ka? Hindi naman, di ba? Susmaryahosep! Mag-Filipino kayo nang kayo’y maintindihan ng mamamayan, iyon ang mahalaga.

Malalim ang dahilan kung bakit marami sa Filipino ang atubili o nahihiyang magsalita ng sariling wika lalo na sa mga pormal na pagtitipon.  Itinuturing kasi na ang Filipino ay isang hindi intelektuwalisadong wika.  Aminin man natin o hindi, segunda klase ang turing sa wikang Filipino kung itatapat ito sa wikang ingles.  Kapag matatas kang mag-ingles, ang husay mo.  Ang taas nang pinag-aralan mo.  Ang tali-talino mo. “In na In” ka.  Kung nagpi-Filipino ka naman, okey, ang galing mong mag-Filipino... ‘yun lang.  Wala itong kaakibat na intelektuwalisasyon.

Panahon nang baguhin natin ang pagtingin sa sariling wika.  Kung pinahahalagahan natin ang ating kalayaan bilang isang nagsasariling bansa, marapat lamang na pahalagahan natin ang sariling wika.  Huwag kang mag-sorry kung magpi-Filipino ka. Magmumukha ka lang tanga.
Mga etiketa:

Mga Komento

  1. Nanay LuiEnero 19, 2012 nang 7:38 PM

    Tama! Tayong Pinoy lang ang ganito. Westernized na kasi tayo. Guilty rin ako dito pero hindi dahil nahihiya ako but because iyon ang ating nakalakihan. Hay.

    TumugonBurahin
    Mga Tugon
    1. JMPEnero 19, 2012 nang 9:24 PM

      Matagal kasing nakondisyon ang marami sa atin na 'cool' mag-ingles. Salamat sa pagbisita sa blog.

      Burahin

Mag-post ng isang Komento

Mga sikat na post sa blog na ito

Remembering Jesusa Teodoro Martin (My beloved Lola Nena...)

Today is the 106th birthday of my favorite Lola, Lola Nena.  I am posting here a reprint from our Martin Clan Book about Lola Nena. Lola Nena died when I was in 4th grade, that was way back in 1984.  But I always have vivid memories of her (Lola Nena always cooked sweet delights for us)  Here's the reprint I'm talking about.  I think this was written by my cousin Mayo Uno and his Tatay, my favorite Tito Boy. (Excerpts from the Martin-Teodoro Aklat Angkan...): NENA Jesusa was born on January 19, 1903 in Tondo, Manila . Like Dominador, she was the youngest of two children by Santiago Naguit Teodoro ("Iliong") of Bulacan and Elena dela Cruz ("Enang") of Tondo. The eldest was Sergio ("Ikong"). Jesusa was only six when her mother passed away so her aunt Petra ("Pitang"), sister of her father, brought up the two children up. Santiago 's second wife, Leonora Pantanilla ("Nena"), produced six more children:...
Mag-post ng isang Komento
Read Complete Post

HOW TO MAKE MALUNGGAY TEA | HOMEMADE MORINGA TEA

Paano Ba Gumawa ng Tsaang Malunggay / Homemade Moringa Tea Karaniwan nang makita ang puno ng malunggay sa mga bakuran ng bahay, lalo na sa mga probinsya. Madali kasi itong itanim at patubuin. Hindi rin nangangailangan ng matinding pag-aalaga ang punong ito. Kahit iwan mo lang at diligan paminsan-minsan ay yayabong na siya nang kusa. Sa mga palengke, limang piso hanggang sampung piso ang isang bungkos ng dahon ng malunggay. Dito sa amin, pupunta lang kami sa likod bahay at pipitas ng dahon. Ayos na. Puwede na magluto ng sinabawang ulam na may malunggay. Tulad ng ibang gulay, maraming mabuting naidudulot sa kalusugan ang dahon ng malunggay. Maganda itong ipainom sa may sakit, sa mga sinisipon, sa mga may lagnat. Marami na rin kasing pag-aaral na nagpapatunay na nakatutulong ang malunggay sa pagpapalakas ng katawan. Kaya naman naisipan kong gumawa ng tsaa gamit ang dahon ng malunggay. Madali lang naman gawin ito. Kukuha ka lang ng dahon at patutuyuin. Dudurugin ang pinatuyong daho...
Mag-post ng isang Komento
Read Complete Post

Untitled I

It's not about knowing you when we were there, wandering, in gardens of youthful freedom. What matters is that I've known you, as you are. It's not about seeing you transformed in full splendor palpably radiant and  blinding mortal  eyes. What matters is that I’ve seen you, as you are. It’s not about hearing you, angelic rhythm of imagined voices  wallowing in bitter-sweet laughter. What matters is that I’ve heard you, as you are. It is not about touching you in the deepest  recesses of your uncharted nakedness, utterly lost  in the celebration  of your beauty and passion. What matters most is that I’ve touched you, as you are. It is not about feeling your stormy thoughts and calm contemplations though these are far constellations reached only by stellar signals. What matters most is that I’ve felt you, as you are. ‘Tis not about loving you, sweet rose-p...
Mag-post ng isang Komento
Read Complete Post